මෙහෙම කීවෙ වෙන කවුරුවත් නොවෙයි.මගෙ වෙන්න හිටපු නෝනා... මොකක් වෙන්න හිටපු ?????????? ඔවු ඔවු එයා තමයි. ඒත් ඉතින් වෙන්න හිටපු කීවෙ ඇයි? අනේ මන් දන්නෙ නෑ. මේක මොන කරුමයක්ද කියල. මම කලින් වතාවල් වල කීවෙ වෙන්න ඉන්න කියල. ඒත් දැන් කියන්ට වෙලා තියෙන්නෙ වෙන්ට හිටපු කියල. මොකද ඒක දැන් 90% ක්ම කැඩිල බිදිල ඉවර නිසා. හෙට වෙනකොට ඒක හරියාවිද නැත්නම් ඉතිරි 10%ත් නැති වෙලා යාවිද කියල මම දන්නෙ නෑ. ඇත්තටම මටම හිතාගන්ට බැහැ හේතුව මොකක්ද කියල.
දැන් දවස් ගානක් තිස්සෙ පොඩියට ගිනි ඇවිලීගෙන ආව අපි අතරෙ. ඒත් ඉතින් අපි දෙන්නගෙන්ම කවුරු හරි මොනවහරි දෙයක් කරල ඒ ගින්න නිවාගත්ත. ඒත් මේ සැරේ ඇවිලිලි තියෙන්නෙ ආයෙ ලේසියෙන් නිවන්ට පුලුවන් ගින්නක් නෙවෙයි. ඔක්කොටම වැඩිය ප්රශ්නෙ මගෙ හිතුවක්කාරකම. මගෙ හිතුවක්කාරකම හරියට ඇවිලෙන ගින්නට පිදුරු වගේ. කවදාවත් හැදෙන්නෙ නෑ මමනම්. හැමදාම මට වෙන්නෙ මේ වගේ දේවල් තමා. අපේ අයිස් මල්ලි කියනව වගේ Same story. Different version තමයි වෙලා තියෙන්නෙ.
මේකට වගකියන්ට ඕන කවුද කියල හරියටම එක්කෙනෙක්ට වරද පටවන්ට මගෙ හිත ඉඩ දෙන්නෙ නෑ. වරද අරයගෙ කියල ඇඟිල්ල දික්කරන්ටත් බෑ. ඒත් එහෙම කියල ඒ වරද මට බාරගන්ටත් බෑ. මේක අපි දෙන්නගෙ ලබා උපන් හැටි කියල ඉවසන්ටයි තියෙන්නෙ. (ලබා උපන් හැටියටනේ බබා වැනෙන්නේ.....). දැන් ඉතින් මොනවහරි කරල මේක ආයෙ ගැටගහගන්ට බලනව. ඒත් ඉතින් ෂුවර් ම නෑ. වෙන දෙයක් උනාවෙ කියල ඉවසනව. ඉවසපන් පපුව ඉවසපන්.
ඉවසන දනා රුපු යුදයට ජය කොඩිය
මෙය කිවු එකාගේ කට කෑවත් මදිය
ඉවසපු නැති එකා හට බඩු හත අටය
ඉවසන දනෝ අපි තවමත් තනිකඩය
හික් හික් හිකිස්....... අපේ පරණ උදවිය මෙහෙම කියල තියෙන්නෙ කට කහනවට නොවෙයි නේද ඇත්තටම ඈ....
No comments:
Post a Comment