හැමදාම අවුරුදු

තවත් සිංහල සහ (හින්දු) නව වසරක අවසානය සනිටුහන් කරන මොහොතකටයි අපි මේ පැමිණ තිබෙන්නේ. මම මේ විදියට කියන්ට හේතුනම් ගොඩක් තියෙනවා.ඒත් ඉතින් මොනව ලියවෙයිද දන්නෙ නෑ. මම ඉන්නෙ ටිකක් නිදිමතේ. රෑට කෑවෙත් නෑ. (දවල් කාපුව දිරවලත් නැති එකේ මොකටද ඉතින් රෑට කන්නෙ නේද?) අප්‍රේල් 14 අවුරුදු දවස උනාට ඉතින් අද උදේ ඉඳල අපිට අනිත් දවස් 364 වගේ සාමාන්‍ය දවස්ම තමා ලැබෙන්නෙ. අළුත්අවුරුද්ද කියල අපි අප්‍රේල් 14 සමරන දේ මොකක්ද කියල මට ඇත්තටම හිතාගන්ට බෑ. මොකද මේ අපි කරන අහ්... වැරදුන අවුරුදු සමරන අය කරන දේ එක්තරා විදියකට සම්මත කරගත්තු දෙයක් මිසක් අපේ ජීවිතයට අත්‍යවශ්‍ය දෙයක් නෙවෙයි. මම මේ කියන්නෙ මට හිතෙන දේ. මේකට අකමැති කවුරුහරි ඉන්නවනම් ඉතින් සොරි වෙන්ඩෝනෙ.

අප්‍රේල් 14 අළුත් අවුරුදු සමරන ගොඩ දෙනෙක් ජනවාරි 01 වෙනිදත් අළුත් අවුරුදු සමරනව කියල මම දන්නව. නැකැත් වෙලාවන් ටික නැති උනාට අප්‍රේල් 14 වෙනිදට තියෙන විශේෂාංග බොහොමයක් ජනවාරි 01 වෙනිදටත් අපේ ජීවිතේට ළං වෙනව.  මුලු ලෝකයම පිළිඅරගෙන සම්මත කරගෙන තියෙන විදියටනම් ඉතින් ජනවාරි 01 වෙනිද අළුත් අවුරුද්දක් උදාවෙනව. අවුරුද්දක් කියල කියන්නෙ දවස 365කටනෙ. ඉතින් යකඩෝ ජනවාරි 01 ඉඳල දවස 103 හො 104 විතර ගියාම ආයෙමත් අළුත් අවුරුද්දක් සමරන්නෙ මොකටද කියල මටනම් හිතාගන්ට බෑ. මේ දේවල් ගැන මගේ ළග විවේචනනම් බොහොමයක් තියෙනවා.  ඒත් අනේ දැන්නම් ඒගැන ලියන්ට බෑ. අපේ හාමිනේගෙන් ඇමතුමකුත් ආවා මේ දැන්. ඉතින් ඒවට උත්තර දෙන්ටත් ඕනෙ. නැත්නම් ඉතින් විසුමක් නෑ.

කොහොම උනත් ඉතින් අපේ අම්මනම් ඉතින් උදේම කිරිබත් එහෙම හදල තිබුනා. එයාලත් ඔය අවුරුදු සැමරීම මහා ඉහලින් කරන අය නෙවෙයි. ඒත් දෙයියනේ කිරිබත් තියෙද්දිත් නොකන මෝඩය කවුද කියල හිතල උදේ 7 වෙන්ටත් කලින් මම ටිකක් දෙසා බෑවා. මොකද දන්නවද අම්ම හදන කිරිබත් කෑලි අහක්කකරල තියන්ටත් තැනක් ඕනනෙ. මම ඉතින් මගෙ බංඩි ගෙඩියෙ ටිකක් අහුරල තිබ්බ. හික්.... ඒව පස්සෙ ගන්ට බැරි එකනම් වෙනම කතාවක් හොඳද. මම හිතන්නෙ ආහාර අනුභවය කරන නැකතට තව වෙලාව තිබුන. ඒත් අප්පේ කවුරුවත් හදපු නැකතකට මගෙ බඩ පුරවගන්නවට වඩා මට බඩගිනි වෙලාවට මගෙ බඩ පුරවගන්න එක තමයි මගෙ පුරුද්ද. අපේ හාමිනේගෙ ගෙදරනම් මේ චාරිත්තර ටික බොහොම හොඳට කරනව කියල තමා ඒ ඇත්තිනම් කීවෙ. උදේ පාන්දරම ඒ ගැන ලොකු වාදෙකුත් ගියා අපි අතරෙ. ඒත් අනේ ඒකටත් ‍මගෙ ෆෝන් එකේ විනාඩි ගාන අඩුකරගන්ට ඔන නෑ කියල මම ඒක ඉක්මනට ඉවර කළා. හම්ම්..... දැන්නම් හරි මහන්සියි අප්ප. ඒත් ඉතින් පටන්ගත්ත වැඩේ ඉවරයක් කරලම ඉන්ට ඕනනෙ.

අවුරුදු හින්ද වෙන්ට ඇති මයෙ හිතේ........ අපේ හිච්චි පුංචිලගෙ ගෙදර පොඩි පාටියකුත් තිබුණ. පොඩිමත් නෑ ඒක........ ලොකු පාටියක පොඩි පැටියෙක් වගේ. අම්මට පුංචි කලින්ම ආරධනා කොරල තිබුණ දවල්ට එහේ කෑමට එන්ට කියල. ගිහින් බලනකොටනේ අප්පේ දන්නෙ. පුංචි එයාගෙ අනිත් සහෝදර කණ්ඩායමටම එන්ට කියල. ඉතින් අද කටිටය සෙට් උනා. දන්නැද්ද ඉතින් කෑමට කලින් කෑම දිරවන්ට උදවු වෙන මොනවහරි ගන්ටත් ඕනනෙ. ඒත් ඉතින් මමනම් අනුමත වෙන්ට ගියෙ නෑ. හේතු දෙකක් තිබුණ. අංක එක තමයි මම අනුමත වෙන්ට පාවිච්චි කරන වර්ග එහේ නොතිබුණ එක. බාප්ප මගෙන් කලින් ඇහුවෙ නෑනෙ. ඔය කීවට කවදාවත් අහල නෑ. අංක දෙක තමයි අම්ම, ආච්චි, පුංචිල දෙන්න වගේම ළමා ළපටි පිරිසත් ඒ අහල පහලම ඉඳීම. ඒ අයට පේන එක හොඳ නැති නිසා මම ඕවට ගියෙ නෑ. තාත්ත, බාප්පලනම් උඩ තට්ටුවෙ වෙනම සෙට් වෙච්ච නිසා අවුලක් උනේ නෑ. කොහොමහරි උදේ 8 ට විතර ගෙදරින් ගිය අපි ගෙදර එනකොට හැන්දෑවෙ 6.30 විතර ඇති. දවල්ට කෑවෙත් තුනහමාර පහුවෙලා. ඒක නිසා තමයි රෑටත් කෑම එපා උනේ.

අවුරුදු කොහොම උනත් ඉතින් ලක්වාසී හැම දෙනාටම හැමදාකම කිරි පැණි ඉතිරෙන ප්‍රීතිමත් ජීවිතයක් ගත කරන්ට හැකි වේවායි මම ප්‍රාර්ථනා කරනව. ඒකට ඉතින් අවුරුදු එන්ටම ඕනෙයැ නේ ද,.. අර කවුද කීව වගේ ඉතින් මේ විදියට හිතාගෙන ජීවිතේ සාර්ථක කරගන්න එක තමා හොඳම දේ කියල මම හිතන්නෙ.

“සල්ලි ඇත්නම් අපිටත් හැමදාම අවුරුදු තමා...................!”