ජීවිතේ මගේ

අදනම් මහ කම්මැලි දවසක්. හරිහමන් වැඩක් තිබුනෙම නැහැ කරන්ට. පුරවැසියො ආවෙත් නෑනෙ අපිව හම්බවෙන්ට... මම කීවෙ මගෙ subject එකේ වැඩ වලට ආවෙ නෑ කියල. අනිත් අයගෙ ඒවටනම් එන්ට ඇති. ඒත් ඉතින් මම එහෙම එනවද කියල බලාගෙන හිටියෙ නෑ. අපි මේ පුරවැසියො එනකම් පෙරුම් පුර පුර ඉන්නෙ එයාලගෙ වැඩ කරල දෙන්ට. ඒත් දෙයියනේ මේ මිනිස්සුන්ට කිසිම ගණනක් නැහැනෙ අපි එයාලා වෙනුවෙන් ඇප කැප වෙලා ඉන්නෙ කියල.... මොකද මම කියන්නෙ නිකමට එකෙක් දෙන්නෙක් ඇවිත් අපිව බලල ගියානම් මොකද නේද???????????? අනේ හැබෑටම..................... මේ පුරවැසියොනම් ඉතින්.@$(&%(&^*D.... හී... හී... හී... අපි හරි දුකෙන් අප්පා පුරවැසියො නැතුව...

අද හවස මම off උනේ 7.30 ට. ලියුම් වගයක් තිබුණ තෝරන්ට. ඉතින් මම ඒ වැඩෙත් ඉවර කරලම ආවා. ‍එහෙම කළාම මට ලේසියි ඊළඟ දවසෙ වැඩ කරන්ට. හෙට උදේ කලින් ඇහැරුණොත් යනව Office එකට. එතකොට සෑහෙන්ට වැඩ ඉවර කරගන්ට පුළුවන්. ඒත් ඉතින් උදේ ඇහැරෙනව කියනකොටත් ඉතින්............ මගෙ අම්මේ.......... ඇ‍ඳෙන් නැගිටින්නෙ හරියට දඬු ක‍ඳේ ගහන්ට ඇදගෙන යනකොට වගේ තමයි. :-|| :-|| ඉස්සරනම් මම එහෙම නෑ. උදේ 4 වෙනකොට නැගිටිනවා. ඒත් දැන්නම් ඉතින් එහෙම නැගිටින එක මහ කම්මැලි වැඩක්.

සෑහෙන කාලෙකින් උදේට දිවුවෙ නෑනෙ. හෙට උදේට පුළුවන් උනොත් දුවනවා. මම දැන් ඉස්සරට වැඩිය මහතයි. මගෙ බරත් වැඩි වෙලා ක්ලෝග්‍රෑම් 4කින් විතර. :-))   ඒක අඩු කරගන්ට විදියක් නෑනෙ. මම දැන් කනවා වැඩිද මන්ද. හම්බකරන එකෙන් වැඩිහරියක් ඉතින් කෑමට තමා මමනම් වියදම් කරන්නෙ.

අද හවස මනීෂා E mail බලනව දැක්කා. ඉතින් මම පෙන්නුවා මගේ blog රාජයාව. එයාට පුදුමයි. මම මෙහෙම ලියනවද කියලත්. හික් හික්......... :-))  ඇත්තටම එයා හිතුවෙ මට මේ වගේ දෙයක් කරන්ට පුළුවන්ද කියලද දන්නෙ නෑ. ඇයි දෙයියනේ මේ වගේ හෑලි ලියන්ට ඉතින් අමුතු දක්ෂකමක් ඕනෙ කියලය. හෙටත් බලයිද දන්නෙ නෑ. අහ්.......... නෑ හෙට බලන එකක් නෑ. හෙට නිවාඩුනෙ. අනිද්දම බලයි. හැබැයි මම දන්න තරමින් එයාට ගෙදරදි අන්තර්ජාල පහසුකම් තියේ. කෙහොම හරි ඉතින් කවුරු බැලුවත් කමක් නෑ. මම ලියනව මට ඕනෙ දේ.