ජීවිතේ මගේ

අදනම් දවසම හොඳට වහීවි කියල හිතුන නිසා කොහෙවත් ගියෙ නෑ. ගෙදරට වෙලා හිටිය. අහස දකිනකොට බය හිතෙන තරම් කළුපාට වෙලා තිබුන වෙලාවලුත් තිබුණා. ඒ උනාට හිතපු තරම් වැස්සෙ නෑ. දැන් පැයකට විතර කලින්නම් හොඳටම ගොරව ගොරව වැස්ස. ඉස්සර මම බයයි අකුණු ගහන වෙලාවට විහිදෙන එළියට. ඉතින් ඒ වෙලාවට කරන්නෙ ඇස් වහගෙන එළිය පේන්නෙ නැති වෙන්ට අනිත් පැත්තට හැරෙන එක. ඒත් දැන් ඉතින් අකුණු ගැසීම පිළිබදව විද්‍යානුකූලව දන්න නිසා ඒ ගැන බයක් නෑ. චූටි එකා කාලෙ අපි කොහොමටත් ගොඩක් දේවල් වලට බයයිනෙ. දැනුත් ටිකක් විතර ගොරෝ මුත්තගෙ ගොරවන සද්දෙ ඇහෙනවා.

අපි රජයේ සේවකයො උන නිසා අද අපිට නිවාඩුයිනෙ. ඇත්තටම අපිට එහෙම නිවාඩුවක් දීපු එක ගැන රජයට අපේ ස්තුතිය පළ කරන්ට ඕනෙ අප්ප. ඊයෙ දවසෙ පාටි වලට ගිහින් ඩෝප් උනාට පස්සෙ අද දවසෙ පොඩ්ඩක් Rest කරන්ට කී දෙනෙක් හිතාගෙන ඉන්ට ඇත්ද. ඒ පිළිබඳව සලකල බලල අද රජයේ නිවාඩු දිනයක් කිරීම ගැනනම් අප්‍රමාණ සන්තෝසයි. ඕනෙනම් ඉතින් අදත් පාටි දාන්ට පුළුවන්. හෙටත් වැඩට නොගිහින් ඉඳල. හැබැයි හෙට වැඩට නොයන අයට තමන්ගෙ නිවාඩු ගන්ට වෙනව. ඉතිං මොකද ඔය 45ක්ම තියෙන්නෙ අත දිගෑරල වියදම් කරන්ට.

හවස අක්කා ඇවිත් ගියා. ගියා කීවට මම හවස ගෙනිහින් ඇරළුවා වැස්ස ගැන හිතන්නෙ නැතුව. මොනව උනත් ඉතින් මටම කියල සහෝදරියෙකුට ඉන්නෙ ඒකි විතරයිනෙ. මගෙ අනාගතේට කියල මම අරගත්ත Food Processor එක ‍දෙන්ට හැදුවම ඒකත් එපා කීව. එයාට වෙන මොකක්ද මන්ද අරන් දෙන්ටලු මගෙ කාඩ් එකෙන්. මමනම් ඒකට කැමති. ඒත් මේ දවස් වල මම laptop එකක් ගැන හීන මවන නිසා කාඩ් එකෙන් වියදම් කරන්ට ටිකක් විතර බයයි.

දැන් ටික ටික ගොරවන සද්දෙ වැඩි වේගෙන එනව. ඒක නිසා මේක ඉක්මනට ඉවර කරල දාලා ඉක්මනට නිදාගන්න එක මට වගේම computer එකටත් ගුණයි වගේ. අද කලින් නිදාගත්තම හෙට උදේම ඇහැරලා වැඩට යන්ට පුළුවන් නැත්නම් ඉතින් හෙටත් නිදිමරගාතෙම තමයි වැඩට යන්ට වෙන්නෙ.

හවස පන්සල් යන්ටත් අදහසක් තිබුණ. ඒත් බැරි උනානෙ. දැන් ඉතින් කරන්ට දෙයක් නෑ. ආය නිවාඩු දවසක් ආවම බලමුකො අම්මලවත් එක්කගෙන යන්ට ඕනනෙ. තාත්තටයි මටයි දෙන්නටම පුළුවන් දවසක් වෙන්ටත් ඕන. නුවර යන්ටත් ලොකු ආසාවක් තියෙනව. ඒත් මේ අපේ තාත්තලගෙ හරිහමන් උනන්දුවක් නෑනෙ. මුලදි හා කීවට පහු වෙනකොට බෑ කියනව. ඉතින් මේ මහදැනමුත්තව එක්කගෙන යන්ට වෙන්නෙ පුංචි එවුන්ව ඉස්කෝලෙ අරන් යනව වගේ බය කරල තමයි.